Van dieptepunt naar hoogtepunt

Onze eerste Bhutan Experience.....:
Nadat iedereen Bhutan de hemel in geprezen had waren wij natuurlijk vol verwachting!!!
Helaas regende het heel hard dus nadat we eerst onze vingerafdrukken hebben laten maken en een fotosessie kregen bij de locale 'Immigration' , en een bezoek hebben gebracht aan....uiteraard....een tempel, hebben we onze wandeling door Phuentsholing verder maar geskipt
Nima had gezegd dat we konden eten tussen 19 en 21 uur. Wij kwamen rond 19.30 en er was niks en niemand maar we mochten gaan zitten en het eten kwam eraan.
Wijntje besteld, een Bhutanese shiraz. Rode wijn, want de witte was niet koud en ze hadden maar 2 flessen, die ene rode en de niet koude witte.
Voordat we de bekende 'plop' hoorden werd er heel zachtjes maar ook heel uitgebreid overlegd. Volgens mij hadden de meisjes nog niet vaak een wijn ontkurkt.
We roken het al toen de glazen op tafel werden gezet. Weet niet hoe lang ze deze fles al hadden maar het was puur azijn. Algehele consternatie, we moesten het betalen want de fles was nu open...... en dat wilden we natuurlijk niet....o dzjiee, meisjes in paniek, ze wierpen wanhopige blikken rond
Na die vieze bedorven wijn kregen we ook nog eens een smakeloze beige vuile-sokkensoep, en toen vlees en vis ondanks dat Nima, waar ik bij stond, had aangegeven dat we vegetarisch eten. We werden er onderhand een beetje sjaggerijnig van!!
Het hotel heeft Nima laten komen als bemiddelaar. Uiteindelijk zijn we met hem de stad in gegaan, hebben wijn en pinda's gekocht, hebben de bedorven fles ook vervangen met een fles uit de stad (voor ietsje meer dan een kwart van de prijs in het hotel) en nu hangt mijn witte wijn vastgebonden aan de airco om koud te worden, want de koelkast doet het niet.
Uhhhh, het kan volgens mij nu alleen maar beter worden!!!

9 april: PHUENTSHOLING - PARO

Goed begin van de dag: geen water, we kunnen dus niet douchen, zelfs niet de wc doortrekken. Gelukkig hebben we wifi......!!
Receptie gebeld. Tibi grapt nog dat ze met een emmer komen.....klop op de deur....en ja hoor, 2 meisjes met een volle emmer koud water...... Uiteindelijk mocht ik in een andere kamer douchen. Beetje jammer dat het water slechts koud tot lichtjes lauw was, maar goed, ik ben weer schoon.

Na het ontbijt vertrekken we richting Paro en zoals gezegd kon het alleen maar beter worden. En dat werd het. Het is een schitterend land, de mensen zijn leuk en supervriendelijk, we drinken thee onderweg, lunchen op een prachtige plek, wandelen een 15e eeuwse hangbrug van ijzerdraad boven een woeste rivier over om onze zonden weg te wassen, en komen uiteindelijk aan in Paro. Het hotel is onbeschrijflijk prachtig en ligt ook schitterend. Vanuit onze kamer zien we eindelijk de witte Himalaya pieken.
We leren ook veel over Bhutan:
Er wonen slechts 730.000 mensen, 72% van het land is bebost en de regering bepaalt bijna alles. Officieel mag er in dit land niet gerookt worden en op het verhandelen van sigaretten staat 3 jaar gevangenisstraf! Toch wordt er vooral door jonge meisjes in de stad stiekem gerookt. Huizen moeten traditioneel gebouwd worden, dat betekent in ieder geval mooi bewerkte houten kozijnen. Nieuwbouw is weliswaar van beton, maar de vorm en uitstraling zijn gelijk aan die van oudere houten of stenen huizen.
Groente en fruit wordt geteeld zonder chemische middelen en plastic zakken zijn uit den boze. Opleiding en gezondheidszorg zijn gratis.
Ze exporteren m.n. appels, sinaasappels en electriciteit, maar de belangrijkste bronnen van inkomsten zijn stroom en toerisme.

De mensen praten kalm en vooral zachtjes. Uit respect kan het zijn dat ze je niet aankijken en soms houden ze zelfs hun hand voor de mond als ze wat zeggen om te voorkomen dat hun adem je bereikt. Het is ook een schoon land. De Bhutanezen willen zelf geen vuil werk doen, daarvoor hebben ze liever gastarbeiders uit India. Alle wegwerkers zijn bijvoorbeeld mensen uit India die hier met hele families komen. De kinderen van nu zullen later hoogstwaarschijnlijk ook aan de weg werken. Voor deze mensen is er overigens wel gratis gezondsheidszorg, maar verder hebben ze in Bhutan geen enkele status.

Na India is Bhutan echt een oase van rust. Ook de rijstijl van de Bhutanezen is kompleet anders en er wordt hier niet getoeterd, heerlijk.
Morgen gaan we voor het eerst echt de bergen in en maken we een korte trek naar de bekende Dzong (kloosterburcht) Tigers Nest. We kunnen hem vanaf hier zien liggen....best hoog en ver weg,,,.oeps......ben benieuwd hoe we er lichamelijk aan toe zullen zijn na deze klauterpartij. We gaan het meemaken.

xxx