Koninklijk

Vandaag verlaten we Botswana.Ik ben er helemaal verdrietig van, heb er zo intens van genoten..

De rust, de sereniteit, de dieren, de natuur, alleen maar lieve, zorgzame mensen…. Gewoon álles was goed.

Het gebrek aan badkamer privacy namen we maar op de koop toe. In het eerste camp zat er nog een gordijntje wat dienst deed als badkamerdeur, op de andere 3 plekken was alles gewoon helemaal open. Zal wel Botswaans zijn! En overal slecht licht, maar ook dat mocht de pret niet drukken,

Fabio brengt ons naar de airstrip, waar we in een tent met een drankje ons vliegtuigje afwachten. Wij zijn de enige 2 passagiers. Zo moet het voelen voor royals en celebrities en ik kan daar prima aan wennen! Het vliegtuigje maakt op weg naar Maun nog 2 stops, het lijkt wel een soort taxibusje! Uiteindelijk zitten we er met 6 personen in. Bij de 1e tussenlanding zagen we nog 5 impala’s over de airstrip rennen voor hun leven, bij de 2e stop moesten we een extra rondje vliegen omdat er ook impala’s op de strip stonden.

In Maun stappen we over op een groter vliegtuig van Airlink voor de vlucht naar Kaapstad. Daar zouden we opgehaald worden, maar er was niemand. Na een minuut of 10 dook er iemand op die zei dat hij ergens opzij had staan wachten, maar dat was echt niet waar want we hadden overal goed gekeken. Hij was gewoon te laat. Tja, dit is Botswana niet meer, dat is duidelijk.

Het hotel in Franschhoek is meer dan schitterend. Een enorme kamer met een gigantisch bed met 4 kussens p.p., een prachtig balkon met mountainview en een badkamer die groter is dan onze slaapkamer thuis. Ook de omgeving is bijzonder mooi. We snappen nu wel dat mensen zo graag naar de omgeving van Kaapstad gaan. De receptioniste is erg enthousiast en behulpzaam, en ze boekt ook meteen een restaurant voor ons waar we prima hebben gegeten en het kost allemaal bijna niks.