Botswana had me vorig jaar al gewaarschuwd….

16-09

Wederom het ochtendritueel, 5.30 een levende wekker, 6 uur ontbijt, half 7 vertrek.

We zijn nu met 5, maar de Engelsen vertrekken later vandaag dus dan zijn we nog maar met 3!

En we hebben weer veel gezien: olifanten, impala’s, 2 leeuwen, giraffes, koedoe’s, springbokken, zebra’s enz.Het wordt meer van hetzelfde, maar het blijft elke keer opnieuw weer schitterend en bijzonder.

Om 11 uur waren we terug en hadden we dus gewoon zomaar een pauze tot de middag-gamedrive. Beetje internet, mail, blog schrijven, rustig lunchen. Ook even lekker!

‘s Middags hebben we een dorp bezocht. Dat waren 2 kraampjes met handgemaakte souvenirs, een school en een “ziekenhuis”. Ik had me van een dorp iets anders voorgesteld. Aansluitend nog een laatste gamedrive in Chobe met z’n drieën waarbij we, naast een enorme troep bavianen ook wilde honden hebben gezien. Die zijn inmiddels zo zeldzaam dat er wordt gevraagd om te rapporteren waar en wanneer ze gezien zijn.

‘s Avonds (na het gebruikelijke applaus voor de gidsen en de kok) hebben we samen gegeten met de alleen reizende Ulrike uit Duitsland en Miles, een van de managers. een enthousiaste jonge kerel van 23. Was heel gezellig!

En ‘s nachts ging het mis. Ik was beroerd, ziek, misselijk, moest overgeven en ‘s morgens om 6 uur was het zo erg dat ik ben flauwgevallen. Ik begon me af te vragen of Botswana mij gewoon niet hier wil hebben….

Weer een manager erbij, die heeft eventuele koorts gemeten en bloeddruk opgenomen en een dokter gecontacteerd. Uiteindelijk hebben ze bedacht dat ik uitgedroogd moest zijn dus ik kreeg zakjes met elektrolyten en iets tegen de misselijkheid want we moeten vandaag verder naar de volgende bestemming!

Die Botswanen zijn toch echt superlief en zorgzaam!!!