Makgadikgadi Saltpans oftewel Het Grote Niets

21-09



Vandaag weer een reisdag, we slapen een beetje uit tot wel 8 uur en pakken dan alvast de tassen grotendeels in.

Na een gezamenlijk ontbijt met jarige Tony, Lou, David en Robyn pakken we de rest in en wachten we allemaal in de gezamenlijke ruimte onze helikopters af. De heli van Tony en Lou is er al om 10.30, de onze zou vroeger arriveren dan het geplande 11.15 dus samen met de Italiaanse Anushka en Giovanni rijden we in 2 minuten naar de plek waar hij zal landen. Hun heli is er al maar de onze komt alsnog pas om 11.15.In 10 minuten vliegen we naar Maun waar we overstappen op weer zo’n 12-persoonsvliegtuigje van Mackair dat ons naar de Makgadikgadi Zoutpannen gaat brengen. Tony, Lou, Anoushka en Giovanni zitten er ook allemaal in. We gaan allemaal naar Camp Kalahari.

In Maun is het eindelijk gelukt om nog snel een lippenbalsem te scoren, hèhè, hard nodig hier!!! In het vliegtuigje zaten we pal achter de piloot. We verbaasden ons over hoe weinig die man naar buiten kan kijken, de bedieningspanelen met de schermen zijn echt heel hoog.

We landen weer op zo’n onverharde strip en worden opnieuw, zoals overal, heel enthousiast begroet en dit keer zelfs onthaald met champagne.

Aan het einde van de middag maken we hier in het Grote Niets van de Kalahari woestijn onze eerste gamedrive o.l.v. gids Fabio.

Alles is vlak en weids. Grote kale vlaktes met hier en daar wat droge boompjes en struiken, en soms een rijtje palmbomen. We zien veel gnoes, wat zebra’s en een eenzame olifant met een gat in zijn oor.

Op de plek voor de gebruikelijke Sundowner was een tafel met een komplete bar ingericht en stonden er klapstoelen rondom een kampvuur en lag er een kaart van Botswana op de grond. Nippend van onze gin-tonic werden we getrakteerd op een eindeloos verhaal over het ontstaan van deze zoutpannen. Op zich interessant, maar iets minder langdradig zou wel fijn zijn geweest…

‘s Avonds eten we gezamenlijk met alle andere gasten aan een grote lange tafel en na het eten wordt Tony voor de 2e keer vandaag toegezongen door het personeel en krijgt hij wéér taart!

En ook hier mogen we in het donker alleen onder begeleiding naar onze tent.